De volstrekt eigen — onleesbare — taal van Xu Bing

Nieuwe Chinese karakters
In het onderdeel Tekens aan de wand van de manifestatie GO CHINA dat tot en met 26 oktober 2008 in het Groninger Museum te zien valt, is een uitzonderlijk stukje uitgeefkunst in een vitrine uitgestald. Het handwerk van boeken maken is door de in 1955 geboren — en thans in New York wonende en werkende — Chinese kunstenaar Xu Bing op een heel bijzondere wijze gerealiseerd. Het project is inmiddels bijna twintig jaar oud: tussen 1987 en 1991 heeft Xu Bing een walnoten houten doos geheel met de hand gesneden. Deze is links op de foto te zien, waarnaast vier boeken liggen die daar samen exact in moeten passen. De vier delen zijn met de hand gedrukt en ook ingenaaid. Geheel in overeenstemming met de eeuwenoude Chinese traditie op dat gebied. Elk van de vier delen heeft het formaat 116,9 x 76, 2 cm.
Afgezien van het fraaie staaltje handwerk heeft het kunstobject nog een andere lading, die qua artistieke invloed nog verder gaat dan de drukkunst. De vier boeken, die tezamen een omvang van 500 pagina's hebben, zijn gevuld met een uitzonderlijke hoeveelheid tekst, die echter onleesbaar is, ook voor sinologen, aangezien Xu Bing in een periode van vier jaar met uitermate intensief werken vierduizend tot dan niet bestaande karakters heeft gerealiseerd, die echter geen inhoudelijke betekenis hebben.
De onzin, die qua taal in die vier boeken staat, heeft echter wel degelijk een intrinsieke waarde en tevens een heel geladen ZIN, aangezien ermee wordt bewezen dat na het verscheiden van de grote roerganger van de lange mars, de lange arm en de lange adem, er toch weer enige beweging in het culturele leven van het grote, veelzijdige en traditierijke land mogelijk werd.
Zou Xu Bing dit project tijdens Mao's leven al tot een goed einde hebben kunnen brengen, het exposeren ervan zou er waarschijnlijk voor hebben gezorgd dat hij door beulshand in tweeën zou zijn gespleten, aangezien hij geen kunst, maar een staatsondermijnend project met een totaal geheime taal had gecreëerd en dus wel moest heulen met de vijand van Mao en diens bloedeigen werelddeel.
Meer wetenswaardigs over dit project — waarvan ook nog een installatieversie uit 1988 bestaat — is te vinden in het bij dit onderdeel van de omvagrijke tentoonstelling behorende grote boek met catalogus te vinden. Daar kunt u ook alle andere vijftig geëxposeerde werken in beschreven en afgebeeld vinden, evenals enkele essays. En wie de voorkeur aan een Engelse versie mocht geven, kan daarvoor bij dezelfde balie in het Groninger Museum terecht.
__________
Cees Hendrikse met Sabine Wang: TEKENS AAN DE WAND — Chinees nieuw realisme en avant-garde in de jaren tachtig en negentig
Essays van Thomas Berghuis, Francesca dal Lago en Eduardo Welsh Catalogus entries door Sabine Wang
152 pag. (29,2 x 23,2 cm), geïllustreerd, paperback; Groninger Museum en NAI Uitgevers Rotterdam, 2008; ISBN 978-90-5662-138-4
Engelse ed: ISBN 978-90-5662-542-9
____________
Afbeeldingen
1. De houten doos en de daarvoor bedoelde vier boeken van Xu Bing, die in een vitrine in het Groninger Museum zijn uitgestald. (© Collectie Ringer, Zürich.)
2. Go CHINA-logo.
3. Voorzijde van de catalogus Tekens aan de wand met alle 51 geëxposeerde stukken.

Portret van Paul van Ostaijen op Geschiedenis TV

Poëzie als woordkunst
Heden, maandag 17 december, heeft het Nederlandse televisie-themakanaal Geschiedenis TV een portret uitgezonden, dat in 1996 werd gerealiseerd over de Vlaamse dichter Paul van Ostaijen (1896-1928). Hij heeft niet alleen naam gemaakt als deels experimenteel dichter, maar nog aardig meer als één der meest invloedrijke taalvernieuwers, die in de Nederlandstalige literatuur hun sporen hebben nagelaten.
Gelukkig wordt dit portret nog deze week driemaal herhaald: de eerste keer op dinsdagmiddag om 17:26 uur, in de nacht van woensdag op donderdag vanaf 01:26 uur, en ten slotte op vrijdag om 21:26 uur. Het portret van deze dichter draagt de titel Poëzie is woordkunst, en heeft een lengte van ongeveer drie kwartier.

Gevleugelde woorden in de omvangrijke, thans klassieke verzameling van Georg Büchmann

Het artikel dat op deze plaats was opgenomen over Büchmanns Lexicon van Gevleugelde Woorden in de nieuwste versie is hedenavond overgepaatst naar Tempel der Lexica.

De Taal is gans een Volk, maar dan zonder Carola

Enige tijd geleden heb ik op de SCHRIJF!-site van het dagblad Trouw een paar bijdragen geplaatst over Taalverloedering, die keurig werden aan- en opgenomen, maar niet bepaald keurig werden opgemaakt, althans volstrekt niet in overeenstemming met het beeld dat in het Sjabloon zichtbaar was. Klachten richting Blog-redactie mochten niet baten, evenmin over zomaar verdwenen stukken.
Daarom zullen we die bijdragen in deze, heden gestichte Tempel der Taalkunde opnemen. Doch voordat we dat doen, willen we u wijzen op een dieptepunt. U zou het kunnen zien als een hoogtepunt qua taalverloedering en onvermogen tot schrijven. U vindt die bewuste, door mij maand in, maand uit, gewraakte bijdragen op de website (ja, zelfs op de Homepage) van het tijdschrift Mens en Melodie; alle zes getuigen ze van het niet kunnen formuleren van gedachten — als het al gedachten zijn, die aanleiding geven tot deze schrifturen — en het al even grote onvermogen om te schrijven. Maar de bijdrage van zaterdag 1 december toont onomstotelijk dat de schrijvende mevrouw niet alleen op voet van oorlog verkeert met het Frans, hetgeen ze toegeeft (en dan toch maar foutieve Franse woorden opnemen — het gore lef!), maar haar Nederlands is nog erbarmelijker: het meisje WAT, en zo gaat het maar door.
Mevrouw Carola M-V. is met haar afgrijzen wekkende on-stukken de grootste Smet op het Blazoen van een professionele Website. Haar 'taalritme' (alsof ze zoiets zou kunnen hebben; ik bedoel natuurlijk het ritme in die teksten) gaat, net als bij slechte pop-muziek, lijnrecht tegen 's mensen hartritme in. En is derhalve Uitermate Ongezond.
De gruwelijkste teksten die ik in jaren heb gezien. Monsters met alleen negatieve waarde!


NB: Naschrift omstreeks 18:00 uur — De objectieve fouten zijn er door de uitgever van de site inmiddels uitgehaald. Het blijft echter ook dan een stukje van een bedroevende overbodigheid. Het is de Kwadratuur van het Niets, de wortel uit Min Eén.

http://www.mensenmelodie.nl/index.php?option=com_content&task=view&id=185&Itemid=1